डोळे किलकिले करून आजूबाजूला पाहिलं मी, अरे हे तर सगळ नवीन वाटतय, “हाआSS” अजून एक जांभई, खूप झोप आलीये, पण हे सगळ काय आहे,
हाताची मुठ उघडायचीये, पण बोट कशी हलवावीत माहित नाही. आजूबाजूला सगळ पांढर दिसतंय आणि मग निपचित शांतता.
मधूनच कोणीतरी माझ्यासारख रडतंय वाटत, आणि मग ती येतेय, तिचे पण कपडे तसेच पांढरे, कोणत्याही भावनेचा लवलेश नसलेले, मला पटकन उचलून घेतलंय आणि चाललीये बाहेर… कुठे माहित नाही.
आता कोणाचा तरी स्पर्श, खूप ओळखीचा, एकदम माझ्यातला आहे असा. तिच्या कुशीत खूप शांत वाटतंय, उबदार आणि सुरक्षित. माझ्या इवल्याश्या बोटांना तिनी घट्ट पकडलंय आणि तिच्या गालावरचे दोन थेंब ओघळून माझ्या गालावर पडलेत. तिचे मऊ मऊ हात, ते हळुवार माझा चेहरा कुरवाळण, असा वाटतय मी हिच्यातलीच एक आहे. हिचाच जीव आहे माझ्यात. पण मग मला ओढून का नेतायत हिच्यापासून दूर? तीच रडण पाहवत नाहीये मला, आणि माझ्या डोळ्यातले अश्रू कोणाला दिसत नाहीयेत.
एक बोट कोणाच तरी तोंडात आहे. तो विचित्र वास आणि ती घाण चव, आणि मग कसलीच संवेदना नाही, कसलीच जाणीव नाही. एक बधीर जड झोप डोळ्यांवर….
परत एकदा डोळे उघडावेसे वाटतायत, पण काहीतरी वेगळच जाणवतंय, मंदावलेल्या पापण्या बहुतेक… का हातावर फिरणारं काहीतरी विचित्र?
कोणाचे तरी श्वास चेहेरयाजवळ आणि मग घाण वास… हळूच डोळे उघडले तर आजूबाजूला खूप काहीतरी गिळगिळीत. घाणेरड.. आणि तो शेजारी उभा. जीभ बाहेर काढून आपले दात दाखवत… मागे काहीतरी हलतंय त्याच्या आणि तो जिभल्या चाटतोय.
आईSगं पाठीखाली काहीतरी चावलय. आणि वरून त्यांनी त्याच्या दातांनी एक तुकडा तोडलाय पायाचा माझ्या.
अचानक कोणीतरी अंगावर काहीतरी फेकल, घाण वासाच आणि ओलं. आजूबाजूला सगळा कचरा पडलाय. आणि हाताला सगळीकडे छोट छोट लाल लाल काहीतरी चावतय मला, पण रडता येईना, तोंडात बोळाआहे नं माझ्या….पण खूप दुखतंय. लाल रक्त वाहतंय.
मगाशी तर सगळ पांढर होतं नं माझ्याशेजारी. उबदार स्पर्श, आपल कोणीतरी असल्याची जाणीव..
आणि आता आजूबाजूला सगळ लाल आणि घाणेरड. सगळीकडून तोडले जाणारे लचके, गुदमरणारा श्वास
नक्की माझी जागा कोणती होती, तिच्या कुशीत सुखाचा श्वास घेताना? का इथे दबलेल्या हुंदक्यांमध्ये दम तोडताना?
आणि हे सगळ का?………… फक्त मी एक मुलगी म्हणून……….
sunder bhavna prakat kelyas tu ek lahan jivachya,
aaj sudha asa ghadta aplya deshat
प्रयत्न केला आहे भावना मांडायचा असं म्हण
angavar kata ala vachun. bhiti vatali…
हम्म, कितीही नकोस वाटल तरी हे कितीतरी वेळा घडलंय आणि घडतंय
खरोखर अंगावर काटा आला वाचून…
जबरदस्त लिहिलंयस..कथा मुद्दाम म्हणत नाही..सत्य असणारच कुठेतरी!
हो कथा तर मला पण म्हणवणार नाही, कुठे न कुठे हेहि रोज घडत असेल. आपल्यापासून सुखासुखी जगापासून दूर
मांडणी खुपच प्रभावी…असे घडते आहे हे आपल्या समाजाचे दुर्दैव…
एकीकडे आपण जगाच्या पुढे जायचा विचार करतो आणि दुसरीकडे आदिमानवाच्या काळात असल्यासारखे वागतो, खूप वाईट आहे हे सगळ.
Thanks re
chhan lihilay tumhi……vedananna shabd den he khup moth kaushalya ahe.